Zebrało się

Dzieje się, na wielu frontach, ale tej samej wojny. Po pierwsze, dziś już bez obawy że uczestniczę w jakiejś grze, mogę odnotować fakt, iż w trakcie kampanii wyborczej Pan Jacek pozował na Piotrkowskiej na rowerze! I to zanim pojawiły się fotografie Pawła Poncyljusza jeżdżącego na rowerze po Krakowskim Przedmieściu w Warszawie. A że Pan Jacek jest łodzianinem (co najmniej krajanem, bo na jego stronie można przeczytać "ur. 1948, województwo łódzkie") i nawet wie o istnieniu Lodz Cycle Chic, nie mogło go tutaj zabraknąć:

Foto: Jacek

Po drugie, przegapiłem w środę Galę Dyplomową ASP. A była szansa na większą liczbę rowerzystów pod Muzeum Włókiennictwa. Byłem za to pod hotelem Andel's w momencie gdy zaczynały rozbrzmiewać ostatnie akordy Fashion Week Poland - RE-ACT Fashion Show. Jak przystało na miejsce odbywania się pokazu, którego ideą było "propagowanie wartości ekologicznych i odpowiedzialności społecznej poprzez najświeższe trendy w modzie i wzornictwie" pod hotel zajechało wielu rowerzystów. Konkretnie, o trzech za dużo, biorąc pod uwagę ofertę parkingową hotelu:


Zapewnie, nie pomyle się za wiele pisząc, iż wszyscy Troje pojawili się na naszym blogu. Na 100 procent właściciel widocznego na pierwszej fotografii biało-czerwonego treka.

Po trzecie, wczoraj bank BGŻ kręcił Manufakturą, z pomocą cyklozałogi Ł.F. Cybulski. Serię udanych fotografii zrobili Chłopakom brite i mavik. Oto one:

Foto: brite

Foto: brite

Foto: brite

Foto: mavik

Foto: mavik

Tym razem Michałowi (na co dzień kurier) dostał się do obsługi tricykl.

Foto: mavik

Foto: mavik

Nie zabrakło też innych oryginalnych rowerów, co do których nie mam pewności, czy znalazły się tam tylko "przy okazji", czy też na równych prawach były atrakcją festynu.

Foto: mavik

Jeden z dwóch znanych mi łódzkich chopperów

Foto: mavik

Oryginalny rower i elegancki, weekendowy Rowerzysta

Foto: mavik

Trudno rozpoznawalna w stroju innym niż na co dzień na ulicach?

Foto: mavik

...i na innym rowerze

Po czwarte (na koniec), w kwestii zbierania. Tkliwie, ale pięknie:

Tryptyk o wietrze

Jeden wiatr -- w polu wiał,
Drugi wiatr -- w sadzie grał:
Cichuteńko, leciuteńko,
Liście pieścił i szeleścił,
Mdlał...

Dwa wiatry - Julian T. z Łodzi

Wind was blowing in the field
Other - in the orchard sound
Quietly, slightly
Teasing leaves and rustle
Passing out

Two winds - Julian Tuwim, poet from Łódź

skunk

Zzzebraaa!

Wietrznie dzisiaj. Ale tak jak zauważają łódzkiego Entuzjaści "cycle chic", idzie ku lepszemu i nic ten tendencji nie jest w stanie powstrzymać. Łódzcy Rowerzyści wydają się być zahartowani i sugerują się chyba bardziej kalendarzem, niż tym, co (niestety) dzieje się za oknem. A może gdyby nie chmury, z których śnieży, byłoby tych Rowerzystów jeszcze więcej?
Miałem szczęście spotkać dwie szykowne Rowerzystki w okolicy jednego, tego samego przejścia dla pieszych.

Zebra nr 1: Pani przeprowadzała (!) rower przez pasy (zupełnie jakby czuła na sobie wzrok jakichś stróżów prawa...)

Zebra nr 2: Piękny, zabytkowy rower i ciemny płaszcz... Hmmm...

Zebra nr 3: Upolował (sic!) ją misio (sic! po raz drugi) zwany skunksińskim

Zima, zima

Zima, zima, zima
Pada, pada śnieg.
Jadę, jadę w świat sankami,
Sanki dzwonią dzwoneczkami:
Dzyń, dzyń, dzyń,
Dzyń, dzyń, dzyń,
Dzyń, dzyń, dzyń.

Jaka pyszna sanna,
Parska raźno koń.
Śnieg rozbija kopytami,
Sanki dzwonią dzwoneczkami:
Dzyń, dzyń, dzyń...

Zasypane pola,
W śniegu cały świat.
Biała droga hen przed nami,
Sanki dzwonią dzwoneczkami:
Dzyń, dzyń, dzyń...

Teledysk (do wersji alternatywnej, nie na rower).

Sobotni hunt

Dziś relacja .skunk.a z jego wędrówki przez pewne senno-mleczne miasto...

Kiedy w sobotni poranek otworzyłem jedno oko i poczułem na źrenicy przejmujący chłód listopada byłem prawie pewien. Gdy otworzyłem drugie oko i wyjrzałem przez okno aby zobaczyć gęstą jak budyń mgłę - wiedziałem co będę dzisiaj robił. Czas na łowy ładnych rowerków. Poszedłem do Śródmieścia piechotą po drodze zahaczając o kilka lokacji. Pod Realem ustawiono stanowisko dla rowerów - z tabliczką, niestety bez kamer dbających o bezpieczeństwo (żeby jeszcze ktoś się w nie gapił!). Na stojaku stał między innymi taki vintage:

Mimo, że park Poniatowskiego przyciąga raczej spokojem, a nie wzmożonym ruchem rowerowym, to tam dorwałem pierwszą zawodniczkę:

Dodatkowo w parku jak co dzień gromada młokosów łamała sobie karki i łokcie na świeżo wybudowanym torze dirtowym. Średnia wieku oscyluje wokół 12, a i szyku brakuje osobnikom ledwie oderwanym od cycka, toteż jedynie z kronikarskiego obowiązku:

Przejazd na skrzyżowaniu Mickiewicza/Kościuszki mimo, że oddany do użytku jakiś czas temu wciąż nie spełnia wymogów cywilizacji europejskiej odnośnie wysokości podjazdów. W dodatku ludność masowo kroczy po ścieżce, co daje się zauważyć przy okazji schnięcia farby.

Długi i bezowocny spacer Piotrkowską wart był zobaczenia tego widoku. Oto bowiem zapomniane przez łodzian stojaki na rowery (ktoś w ogóle pamięta, że to stojaki?) zapełniły się smukłymi jak osa krążownikami szos. Spięte ze sobą niczym w dzikim tangu zastygły na moment aby nie peszyć pobożnej ludności ludycznymi harcami.

Szkoda, że nie zainteresowały się swoim samotnym kolegą:

W międzyczasie raz na 20 minut śmigał ktoś interesujący, niestety zimno zmuszało do pośpiechu i jak na złość migawka nie chciała trafiać we właściwy moment.

W zimny dzień lepiej postać w cywilizowanych warunkach, nawet jako eksponat z poprzedniej epoki:

Mimo, że z silnikiem, to proszę zwrócić uwagę na stylową skrzynię do przewożenia pizzy. Pizzeria Presto ma dobre tradycje w krzewieniu dwukołowej propagandy, z innego lokalu pizzę dowozi kurier na kolarce, szeroko znany braci bywającej tu i ówdzie.

A oto przykład totalnego braku dbałości o swojego rumaka. Dzieci - nie próbujcie tego w domu!

I tak dotarliśmy do Manufaktury - łódzkiego wyznacznika miejskich trendów. Już przy wejściu knajpa Wook przypomina nam o ustroju jaki panuje w najludniejszym kraju świata:

Na koniec efekt półgodzinnego oczekiwania na cokolwiek ciekawego:

Zmarzłem, zgłodniałem, wydałem ostatnie pieniądze na zbytki. Czegoż nie robi się dla LodzCycleChic!

Tyle .skunk. Jestem pod wrażeniem... Ze swej strony dodam, iż zauważyłem tożsamość stojących rowerów (vintage i harcujące) z rowerami ujeżdżanymi (park Poniatowskiego i Manufaktura). To świadczy o kompletności Twojej relacji i potwierdza, że kierowałeś obiektyw na właściwe Osoby...