Jaki wieczór, taka fotografia

Wieczorny powrót przez... Wiązową*.

Pani z yorkiem w koszyku, na Więckowskiego przy Pogonowskiego dałem się zaskoczyć. Ale na własnej ulicy miałem już czas, aby się zasadzić.

Deszcze nadciągają

*Wiązowa - historyczna, martwa nazwa dzielnicy Łodzi, dla której w 2001 roku wymyślono miano "Stare Polesie".

Czysta przyjemność

Śnieg przestał padać, na ulicy leży jego cienka warstwa. Jest wieczór z dużą ilością rozproszonego światła, przedostatni w roku kalendarzowym.

Dzisiaj wieczorem rower mnie poniesie do przytulnego, spokojnego domu i dwóch ukochanych kobiet. Będzie okazja do posmakowania francuskiego wina musującego.

Świąteczny spokój

Wieczorową porą

Fakt, że najlepiej nam wychodzi teraz spanie i najsilniejszy pociąg czujemy do ciepłego łóżka nie oznacza, iż zrezygnowaliśmy z naszych wytrzymałych pojazdów. Kolejna ze Znajomych zatrzymana (wczoraj) wieczorem na Piotrkowskiej przez HuBara:

Jak się okazuje, Ola też wydłużyła sobie sezon rowerowy

Następną Osobą, która zapozowała HuBarowi tego wieczora była Ania, ale jej po raz kolejny męczyć nie będziemy...

Zamaskowany Jakub

Foto: HuBar

Połowa roku tonąca w mroku

Po zmianie czasu na zimowy ponownie znaleźliśmy się w tym momencie podróży wokół Słońca, w którym ciemności anektują ciekawą porę doby: powrotów i przejazdów na popołudniowe zajęcia.

Lubię fotografować o tej porze roku z dwu powodów: widok każdej oryginalnej Osoby wyłaniającej się na rowerze z nieprzyjaznych ciemności jest niespodzianką.

Wraz z większą liczbą tego, co musimy na siebie założyć, zwiększa się również arsenał dostępnych środków wyrazu.

Nie będę się rozpisywał na temat traktowania nas przez październikową pogodę. Interesują mnie bitwy z myślami, jakie toczą te Osoby przed wyjściem z domu.

Znajoma Wiolonczelistka

Frapujące, że znów rozpoznaję Ludzi, których nie widziałem wiosną, latem. Nie chce mi się wierzyć, żeby była aż tak duża specjalizacja wśród Rowerzystów. Przypisuję to zatem metamorfozie wynikającej ze zmiany garderoby.

A wieczorem wreszcie coś podesłał z dawna nie obecny Fotograf...

Chociaż zdjęć zbyt wiele ostatnio nie robię (natłok obowiązków wytrącił mi z ręki aparat) to czuję oddech cycle chicu na plecach - pojawia się gdy tylko wyjmę na moment aparat oczekując na zielone światło.
Z pozdrowieniami dla wiernych czytelników
skunk.